Kiedy boli głowa, odchodzi nam chęć do pracy, czy zabawy, przez co nie
możemy normalnie funkcjonować. Niestety migrena często jest trudna do
zdiagnozowania. Jej istotą jest napad tętniącego bólu głowy, który obejmuje
zwykle jedna część twarzy. W niektórych przypadkach napad bólowy
poprzedzony jest objawami zwiastunowymi np. tzw. aurą.
Można do niej zaliczyć przejściowe wrażenia wzrokowe
(mroczek migocący, ubytek w polu widzenia), czuciowe
(osłabienie czucia lub parestezje czyli np. mrowienie lub drętwienie),
przemijające niedowłady połowicze, zaburzenia mowy. Często atakowi
towarzyszą nudności i wymioty, zaburzenia perystaltyki jelit, światłowstręt
oraz nadwrażliwość na dźwięki.

Jak przebiega atak migreny?
Trwa on zwykle od kilku do kilkudziesięciu godzin. Średni czas trwania ataku
wynosi 18 godzin, a u co trzeciej osoby trwa 1-3 dni. Migrena ma
„kapryśny przebieg”. Może wystąpić praktycznie o każdej porze dnia i nocy,
gdyż jest wywołany przez emocje, zmiany pogodowe, czy pokarm. U części
osób napady pojawiają się tylko sporadycznie, innych silny ból głowy wyłącza
z normalnego życia kilka lub nawet kilkanaście razy w roku. Migrena nie
stanowi bezpośredniego zagrożenia dla życia jest jednak bardzo uporczywą
dolegliwością utrudniającą normalną prace i właściwy wypoczynek.
Niestety na migrenę choruje zwykle do końca życia, chociaż ze zmiennym
nasileniem. W 3/4 przypadków pierwsze napady migreny pojawiają się przed
30 rokiem życia. U kobiet migreny pojawia się najczęściej w trakcie
dojrzewania, przed i w trakcie miesiączki, ustępuje w drugim i trzecim
trymestrze ciąży, powraca po porodzie, nasila się podczas zażywania
tabletek antykoncepcyjnych.

Jak często możemy spodziewać się ataku?
Migrena występuje stosunkowo często – cierpi na nią około 3-10% ludzi.
Statystycznie ujmując - dotyka około 4% dzieci, 6% mężczyzn i 18% kobiet,
przy czym płeć piękna choruje 4 razy częściej niż mężczyźni.

Jak leczyć migrenę?
W leczeniu zapobiegawczym i łagodzącym objawy stosuje się tryptany,
analgetyki proste i złożone oraz inne niesterydowe leki przeciwzapalne.
Ponadto pomocne są alkaloidy sporyszu i leczenie wspomagające:
przeciwwymiotne, uspokajające, psychoterapie, itp. Podstawowymi lekami
hamującymi napad migreny i związanego z nim bólu głowy są tryptany.
Leczą one migrenę w dowolnym momencie ataku. Jednak wolno je stosować
tylko ze wskazań lekarskich. Hamują one neurogenne zapalenie - blokując
wynaczynienie plazmy wywołane stymulacją zwoju nerwu trójdzielnego.
Nie działają na centralne ośrodki bólowe, ponieważ nie przekraczają bariery
krew-mózg. Pierwszym z poznanych i stosowanych w leczeniu tryptanów byl
sumatriptan. Na rynku obecnie pojawiły się tryptany następnych generacji.
Najbardziej znanym z nich są zolmitryptan i rizatrypan – dostępne również
w polskich aptekach.

Zapobieganie zamiast leczenia.
Odpowiedź jest dość prosta – zablokować wytwarzanie mediatorów zapalenia
drażniących receptory bólowe. Substancjami hamującymi wytwarzanie
mediatorów są niesteroidowe leki przeciwzapalne. Najprostsze i najbardziej
popularne z nich z nich to aspiryna, paracetamol, ibuprofen i naproksen.
Analgetyki proste mogą być łączone ze sobą oraz z kodeiną i kofeiną, przez
co zwiększa się siła ich działania przeciwbólowego. Skuteczność leczenia
zależy od umiejętności chorego w uprzedzenia ataku migreny. Ważne jest
wczesne wykrycie zwiastunów migrenowego ataku i z odpowiednim
uprzedzeniem zastosowanie tych leków.

Leczenie wspomagające.
Oprócz typowych leków stosowanych w profilaktyce migreny, wielu lekarzy
często zaleca preparaty ziołowe, głównie uspokajające, takie jak ekstrakty
z: kozłka lekarskiego, z krwawnika pospolitego i z pierwiosnki.
Ponadto stosuje się preparaty magnezu - 600 mg/dobę, ryboflawinę
(Vitamina B2) – co powoduje wzrost sprawności przemiany energetycznej
w mitochondriach i inne korzystne efekty.